Politiek pessimisme in Berlijn: 'Met andere kanselier wordt het niet beter'
21 september 2026 21:14
Het is een rustige maandagmiddag op de Berlijnse Savignyplatz, een van de pleinen in het stadsdeel Charlottenburg. Veelal wat oudere mensen maken een ommetje, doen boodschappen of drinken tussen de buien door een kop koffie op een van de terrassen.
De deelstaatverkiezingen in Berlijn werden gewonnen door de linkse partij Die Linke, maar in Charlottenburg kwam de CDU als winnaar uit de bus. Ook bij de Bondsdagverkiezingen van vorig jaar was dat zo.
Daarmee wijkt het stadsdeel af van de linkse signatuur waar Berlijn van oudsher om bekendstaat. Tijdens de Koude Oorlog was Charlottenburg "de etalage van het Westen" en nog altijd wonen er relatief veel welvarende mensen.
Nieuw midden nodig
Hoewel maar weinig mensen zin hebben om met naam en toenaam over politiek te praten - "Het raakt me, maar ik wil er niets over kwijt' - neemt de gepensioneerde Werner er bij het stallen van zijn fiets graag even de tijd voor.
Het spijt hem dat de CDU het bij de recente deelstaatverkiezingen in Sachsen-Anhalt en Mecklenburg-Voor-Pommeren zo slecht gedaan heeft: "We raken in dit land het politieke midden kwijt. Het lijkt wel of iedereen alleen nog op de flanken aan de linker- en rechterkant wil stemmen. We hebben een nieuw midden nodig."
Op de vraag of een andere bondskanselier iets aan die situatie zou kunnen veranderen reageert hij resoluut: "Merz is niet mijn man, maar alle problemen blijven gewoon bestaan als je hem vervangt. Bovendien vraag ik me af welke deelstaat-minister-president daar nu, met zoveel problemen, zin in zou hebben."
Toegeven
Voorbijganger Armindia - grijs baardje, halflang haar - voegt eraan toe dat een echte leider het ook moet kunnen toegeven als hij iets niet goed kan.
"Dat de regering momenteel bezig is met belangrijke sociaaleconomische hervormingen wil ik wel aannemen, maar is Merz nou de man die dat proces per se tot het einde moet leiden? Merz wilde jarenlang niets liever dan bondskanselier worden. Als het dan toch tegenvalt, vind ik dat je ook moet kunnen zeggen dat je het eigenlijk niet zo goed kunt."
Toekomst Merz
Oud-schoolleider Michaela Schabel vertelt na enig aandringen dat ze zondag CDU gestemd heeft. De verkiezingsuitslagen van de afgelopen weken noemt ze catastrofaal. "Die laten zien hoe verdeeld het land is, en hoe egoïstisch elke partij strijdt voor zichzelf."
Over de toekomst van bondskanselier Merz is ze duidelijk. "Het wordt denk ik moeilijk voor hem om zich te handhaven, maar dat zou het voor zijn vervanger ook worden. Het is een illusie dat dat problemen oplost. We hebben veel meer aan wat bezinning."
Meer dan 70 katten gevonden in klein appartement in Parijs, dode kittens in vriezer
21 september 2026 20:58
Een dierenwelzijnsorganisatie heeft in een appartement in Parijs 75 katten gered. De dieren leefden onder erbarmelijke omstandigheden in de woning van zo'n 50 vierkante meter, schrijven Franse media.
De dierenorganisatie YouCare werd door de politie en een deurwaarder ingeschakeld nadat de huurder uit de sociale huurwoning in het 15e arrondissement was uitgezet. De dierenorganisatie heeft videobeelden van de katten op sociale media geplaatst.
De woning lag er verwaarloosd bij en binnen stonk het naar urine, schrijft het Franse dagblad Le Parisien. Buren zouden al langer hebben geklaagd over de stank. Ook lagen er dode kittens in de vriezer.
De katten waren niet gecastreerd of gesteriliseerd en kregen veel nestjes. YouCare denkt dat elke maand "tientallen kittens" in het appartement zijn gestorven. Slechts vier kittens die in de woning zijn geboren hebben het overleefd, zegt YouCare.
Inzamelingsactie
Sinds 10 september zijn er 45 katten gered. De rest zit nog in de woning en wordt dagelijks gevoerd door vrijwilligers omdat de dierenorganisatie geen plek meer heeft om alle katten op te vangen.
Er is een inzamelingsactie gestart om de reddingsoperatie te bekostigen. Volgens de dierenwelzijnsorganisatie zijn de behandelings- en opvangkosten zo'n 500 euro per kat. Het streefbedrag van 21.000 euro is inmiddels gehaald.
Aangifte
Volgens Franse media zou de huurder een dierenverzamelstoornis hebben, ook wel syndroom van Noah genoemd. Bij deze psychische aandoening verzamelen mensen veel huisdieren, zonder dat ze in staat zijn om voor hen te zorgen.
YouCare heeft aangifte gedaan van dierenmishandeling, schrijft Le Parisien. De huurder van de woning ontkent de beschuldiging en heeft aangegeven dat hij de dieren terug wil.
Problemen op luchthavens in noordoosten VS door telecomstoring
21 september 2026 20:39
Op twee grote luchthavens in het noordoosten van de Verenigde Staten mogen vliegtuigen beperkt landen en vertrekken vanwege een telecomstoring die tot problemen leidt bij de luchtverkeersleiding.
De Amerikaanse luchtvaartautoriteit FAA heeft het vliegverkeer op de internationale luchthaven van Philadelphia en op luchthaven Newark in New Jersey stilgelegd. Korte tijd lag ook het vliegverkeer op de luchthavens JFK en LaGuardia in New York en op luchthaven Boston Logan stil. Daar wordt het vliegverkeer nu weer hervat.
Uitwijken
Als vliegtuigen niet kunnen opstijgen, raakt een vliegveld snel vol en kunnen aankomende vluchten niet landen. Honderden vertrekkende vluchten hebben tot nu toe vertraging opgelopen, veel aankomende vluchten moeten uitwijken naar andere luchthavens.
Drie toestellen van KLM zijn momenteel onderweg van Amsterdam naar New York, laat een woordvoerster van de luchtvaartmaatschappij weten. Die kunnen zoals gepland landen op JFK Airport. Eerder op de avond leek het er nog op dat een van die vluchten zou moeten uitwijken, maar dat is niet meer nodig.
Telecomstoring
De problemen ontstonden op de internationale luchthaven van Philadelphia. Daar is een telecomstoring die invloed heeft op het radarsysteem van de luchtverkeersleiding. Een reserveverbinding is defect omdat bouwvakkers per ongeluk een kabel hebben beschadigd, meldt de FAA.
Eerder deze maand werden ruim duizend vluchten geschrapt op vliegvelden in het Verenigd Koninkrijk en Ierland door een storing bij de Britse luchtverkeersleiding.
Britten pakken 'noodsituatie' vrouwengeweld aan: geen uitstel en speciale rechtszalen
21 september 2026 20:33
Verkrachtingszaken in het Verenigd Koninkrijk kunnen jaren voortslepen voordat ze worden behandeld. Slachtoffers wachten gemiddeld 424 dagen voor een zaak van begin tot eind is afgerond. In enkele gevallen kan dit zelfs oplopen tot meer dan 1000 dagen. De Britse regering wil het proces versnellen en komt met maatregelen.
Een van de ingrepen is dat elke rechtbank een aparte ruimte en entree krijgt voor verkrachtingszaken, zodat slachtoffers de daders niet kunnen tegenkomen. Slachtoffers kunnen via een videolink hun verklaring afleggen en de zittingen vanuit een andere ruimte volgen.
Bovendien krijgen deze rechtszaken meer prioriteit door ze vanaf volgende week een 'vaste datum' te geven. Nu worden zaken te vaak uitgesteld, terwijl dat voor slachtoffers erg traumatisch kan zijn. Het Britse rechtssysteem kampt met grote achterstanden door stakingen en personeelstekorten waardoor er zo'n 80.000 rechtszaken in de wacht staan, daarvan zou bijna een vijfde te maken hebben met seksueel geweld.
Meer dan 1000 dagen wachten
Een van de drijvende krachten achter het beleid is parlementslid Charlotte Nichols, die zelf slachtoffer werd van verkrachting en vervolgens 1088 dagen moest wachten voordat haar zaak voor de rechter kwam. Drie jaar na de verkrachting kon ze pas getuigen over wat er was gebeurd in de rechtszaal. In een speech in het Britse Lagerhuis deelt ze haar verhaal, waarin ze uitlegt hoe traumatisch het is om jaren later nog je verhaal op te rakelen in de rechtszaal.
"Er werd meerdere keren aan me gevraagd waarom ik niet had geprobeerd te ontsnappen", vertelde Nichols. "Ik gaf mezelf de schuld voor wat er was gebeurd. Het was een pijnlijke wond die opnieuw werd opengehaald, ik heb veel therapie gehad."
Verkrachtingsmythes
De maatregelen van het beleid van de nieuwe regering van premier Andy Burnham krijgt brede steun in het Lagerhuis. Het volgt op jaren van schokkende statistieken: een verkrachtingsonderzoek duurt gemiddeld 14 maanden voordat de politie tot een aanklacht of dagvaarding komt.
Daarna kan het bij een juryproces nog eens 48 weken duren tot de eerste inhoudelijke zitting. Ruim de helft van de geregistreerde verkrachtingszaken wordt afgesloten vanwege onvoldoende bewijs.
Er wordt zo'n 30 miljoen pond uitgetrokken voor het nieuwe beleid. Onderdeel daarvan is training over omgang met getraumatiseerde slachtoffers. Zo wordt de vraag "wat had je aan" en "waarom ging je niet weg" nog vaak aan slachtoffers gesteld. Volgens onderzoek van de Britse stichting Victim Support wordt driekwart van de slachtoffers geconfronteerd met dit soort verkrachtingsmythes. Dat zijn vooroordelen en stereotypen rond verkrachting.
Nationale noodsituatie
Een van Labours beloften is om het geweld tegen vrouwen en meisjes te halveren. Een politierapport uit 2024 omschreef geweld tegen vrouwen en meisjes als een 'nationale noodsituatie'. Eén op de twaalf vrouwen in Engeland en Wales krijgt naar schatting te maken met intimidatie, seksueel geweld of huiselijk geweld. Het aantal geregistreerde delicten is in vijf jaar tijd met 37 procent gestegen.
Er zijn binnen de regerende Labour partij ook voorstanders om de achterstanden bij de rechtbanken weg te werken door minder vaak een jury in te zetten. Lichtere delicten zoals bijvoorbeeld drugsbezit zou met alleen een rechter kunnen worden afgerond, omdat een juryproces tijdrovend is. Daarover is het debat fel: tegenstanders waarschuwen dat hiermee het fundamentele recht op berechting door een jury wordt uitgehold.
Hoe zit het in Nederland?
In Nederland zijn er geen speciale rechtszalen voor zaken die gaan over slachtoffers van verkrachting of seksueel geweld. Wel worden er regelmatig uitzonderingen gemaakt om de privacy van slachtoffers te beschermen. Dat gebeurt in overleg tussen het Openbaar Ministerie en de rechtbank.
Aan de frontlinie van de ebola-uitbraak: 'Ik ben niet bang om dit werk te doen'
21 september 2026 20:29
Het ziet er surrealistisch uit. Een ploeg mannen en vrouwen in witte beschermende pakken loopt door een vluchtelingenkamp in het oosten van de Democratische Republiek Congo. Ze zijn op weg naar een tent van een 39-jarige vrouw die kort daarvoor met ebola naar het ziekenhuis is gebracht.
Ze pakken hun sproeiapparaten met chloorwater en beginnen het tentzeil schoon te spuiten. Al snel ruikt het hele straatje naar een zwembad. Inwoners kijken toe.
Het lukt hulpverleners in het oosten van Congo nog altijd niet om de ebola-uitbraak onder controle te krijgen. Inmiddels zijn ruim 3600 mensen overleden. De echte strijd tegen het virus wordt niet in ziekenhuizen gevoerd, maar juist in de dorpen waar het virus zich verspreidt.
'Ik ben niet bang'
Voorop gaat Claude. De Congolees staat aan het hoofd van het lokale desinfectieteam, dat met steun van de lokale autoriteiten is opgezet. Normaal werkt hij in de apotheek van de dorpskliniek. Nu staat hij aan de frontlinie van de ebola-uitbraak.
"Dit werk moeten we doen om de besmettingsketen te doorbreken", vertelt hij. "We maken niet alleen het huis schoon, maar ook de gemeenschappelijke wc van deze buurt."
Ebola verspreidt zich niet via de lucht, zoals covid, maar via direct contact met een patiënt of met besmette lichaamsvloeistoffen. Daarom moeten plekken waar een patiënt heeft gewoond of is overleden zorgvuldig worden gedesinfecteerd. Denk aan oppervlakken waarop bloed, braaksel of uitwerpselen kunnen zijn terechtgekomen.
Gewapende groepen
Claude weet dat zijn werk risico's met zich meebrengt. Toch twijfelt hij niet. Dat komt onder meer omdat hij al een nichtje aan ebola verloor. "Ik ben niet bang om dit werk te doen. Als ik bang zou zijn, komt het virus uiteindelijk bij mij thuis. Bij mijn vrouw en mijn kinderen. We moeten dit koste wat kost stoppen. Als we niet ingrijpen, kan het ons allemaal doden."
Zijn dorp Djatsi, liggende tussen de groene heuvels, is een van de nieuwe ebola-hotspots. Het maakt voelbaar waarom het zo moeilijk is om de uitbraak onder controle te krijgen. Niet alleen ligt het op een afgelegen plek waar je alleen kunt komen via onverharde wegen, het is ook een onveilige regio.
Djatsi bestaat voor een deel uit gewone bebouwing en voor een deel uit een vluchtelingenkamp, waar mensen in tenten wonen. Al decennialang zijn gewapende groepen actief en is er etnisch geweld. Dat komt mede doordat er goud in de grond zit waar iedereen zijn handen op wil leggen.
Ook de armoede in de regio draagt bij aan de verspreiding van het virus. Veel Congolezen schrapen hier naar restjes goud om rond te komen. Mijnwerkers en handelaren trekken van plek naar plek en kunnen het virus zo onbedoeld meenemen. De uitbraak verplaatst zich zo naar nieuwe plekken waar nog niet altijd alle faciliteiten of mankracht is om het goed genoeg aan te pakken.
Niet op tijd naar het ziekenhuis
In deze cocktail van omstandigheden staat dus Claude met zijn kleine team en hun sproeiapparaten. Hij is niet helemaal alleen. Terwijl zij schoonmaken, gaat een ander team van voorlichters de buurt in. Hun doel is mensen op te sporen die mogelijk contact hebben gehad met de besmette vrouw.
Ze beginnen bij haar zus. Aan de voorlichters vertelt de zus dat hun moeder drie weken geleden is overleden. "Was dat ook ebola?" De vrouw haalt haar schouders op. Ze leggen haar uit waar ze op moet letten en wat ze moet doen als ze klachten krijgt. "Heb je hoofdpijn, koorts of ben je heel moe? Dat kan ebola zijn. Als je je ziek voelt, moet je direct naar het ziekenhuis gaan en niet wachten."
Het lijkt eenvoudig, maar juist dit soort gesprekken kunnen het verschil maken voor het doorbreken van de besmettingsketen en het redden van levens. Want nog steeds gaan veel mensen niet of niet op tijd naar het ziekenhuis. Ze blijven thuis, waar ze worden verzorgd door familieleden. Zo gaan de besmettingen door en vallen er soms meerdere dodelijke slachtoffers binnen een familie.
Geruchten en geldgebrek
Dokter Pomme loopt mee met het team dat de buurt ingaat. De gezondheidsexpert van Unicef ziet dat mensen echt nog overgehaald moeten worden om hulp te zoeken.
"Er zijn geruchten. Er wordt gezegd dat iedereen die naar het ziekenhuis gaat daar juist de ziekte oploopt. Maar soms is het ook gewoon een kwestie van geld: mensen kunnen het vervoer naar het ziekenhuis niet betalen."
Als Claude en zijn team in hun witte pakken in de buurt opduiken, wordt dat dan ook niet altijd gewaardeerd. Claude is al eens met stenen bekogeld. Maar hij ziet ook een lichtpuntje. "Langzaam accepteren ze ons werk", zegt hij. "Dat komt doordat wij zelf hier wonen. Dat zorgt voor meer vertrouwen. Wij zijn dit dorp."
Cel- en taakstraf voor tegenstanders azc Engelen die vrouw mishandelden
21 september 2026 20:24
De politierechter in Den Bosch heeft twee mannen (41 en 43) uit Engelen veroordeeld voor het mishandelen van een vrouw. Ze waren boos omdat de vrouw een protest in Engelen tegen de komst van een azc zou hebben gesaboteerd.
De 41-jarige kreeg een celstraf van 36 dagen, een voorwaardelijke celstraf van twee maanden en een taakstraf van 10 uur. De 43-jarige wacht een taakstraf van 240 uur, waarvan 80 uur voorwaardelijk, en een gedragscursus.
Klemgereden
De twee zagen op 14 juni in Den Bosch een vrouw fietsen die volgens hen vlaggen en protestborden tegen het azc had vernield of beklad, schrijft Omroep Brabant. Ze reden haar met een pick-uptruck klem op een fietspad.
De 41-jarige bestuurder stapte uit, gooide haar tegen de grond en trapte tegen haar hoofd en haar bovenlijf. Dat duurde iets meer dan een minuut. De 43-jarige man bespoot haar daarna met rode verf en maakte een foto van haar.
De vrouw ging ervandoor. Ze deed geen aangifte, maar de politie en het OM wilden er toch een zaak van maken.
Spijt
Beide mannen hebben het afgelopen voorjaar meegedaan aan de demonstraties tegen de komst van het azc. Ze zeiden spijt van de mishandeling te hebben.
"Ik heb een vrouw en drie kinderen. Ik ben zo geen goed voorbeeld voor hen. Dit gaat me nooit meer gebeuren", zei de 41-jarige.