Laatste keer Kees Boonman als 'politiek duider' in Nieuwsweekend: 'Mooi geweest'
4 april 2026 12:37
Politiek commentator Kees Boonman (71) heeft afscheid genomen van het MAX-radioprogramma Nieuwsweekend waarin hij sinds 2018 de Nederlandse en Europese politiek becommentarieerde.
"Het is mooi geweest en meer zou ik er eigenlijk niet over kunnen zeggen, behalve dan dat ik het acht jaar met heel veel plezier heb gedaan", zei Boonman vanochtend in zijn laatste uitzending.
Volgens presentator Pieter van der Wielen was Boonman vaste prik iedere zaterdag als eerste in de studio aanwezig "met een enorme stapel kranten en meters aan papieren met aantekeningen".
'Wat moet ik vinden?'
"Ik zal de namen niet noemen, ik kan de namen niet noemen, maar ik heb heel veel mensen altijd in de dagen voorafgaand aan de zaterdag opgebeld. En sommigen alleen maar met de vraag: wat moet ik vinden?", verklaarde Boonman zijn vele aantekeningen.
"Sommigen vonden dat heel fijn, want dan konden ze breeduit hun eigen analyse geven en daar heb ik altijd mijn voordeel mee gedaan. Eerlijk, gebalanceerd en onpartijdig, maar wel met hier en daar het leggen van een noodzakelijk accent", aldus Boonman.
Volgens presentator Mieke van der Weij bleef Boonman soms wel iets te lang aan het woord in het radioprogramma: "Je zag dan soms in mijn ogen: ik moet nu afronden, maar daar kon ik dan ook niks aan doen. De tijd tikte weg."
Rutte over Boonman
Oud-premier Rutte noemde Boonman in een opgenomen bijdrage "echt een vast ankerpunt voor je naar de supermarkt of de bakker gaat". Volgens Rutte was Boonman kritisch, maar zonder dat daar cynisme inzat. "Het neigt ernaar, maar het is 't niet en dat maakt hem ook zo op een prettige manier ongrijpbaar."
In zijn huidige functie als NAVO-chef kwam hij Boonman niet meer zo vaak tegen "en nu gaat dat al waarschijnlijk helemaal niet meer gebeuren". "Kijken wat hij gaat doen. Ik hoop dat hij nog lang leeft en dat hij toch blijft opduiken."
Vrije zaterdagmorgen
Als dat gebeurt zal het vast niet op een zaterdagochtend zijn. Eerder liet Boonman al weten wel zin te hebben in een vrije zaterdagmorgen. "De afgelopen twintig jaar bevind ik me op zaterdag in een radiostudio, zoals eerst bij het TROS-programma Kamerbreed en nu al jaren bij Nieuwsweekend. Met heel veel plezier. Maar nu ga ik andere dingen doen die minder verplichtend zijn."
Kees Boonman blijft wel te gast bij het middagprogramma op tv Tijd voor MAX om daar de politiek te duiden.
Eerder was Boonman onder meer politiek verslaggever voor het NOS Journaal, hoofdredacteur van het actualiteitenprogramma Netwerk en hij presenteerde ruim tien jaar lang het radioprogramma TROS Kamerbreed.
Morgen is Boonman een uur lang te gast in De Perstribune, van 12.00 tot 13.00 uur op NPO Radio 1.
Beveiligers laten tas met wapens achter bij woning Londense burgemeester
4 april 2026 12:18
Politieagenten die de Londense burgemeester Sadiq Khan beveiligden, hebben een tas met vuurwapens achtergelaten op straat bij zijn huis in Zuid-Londen. De tas met een machinegeweer, een Glock-pistool en een taser, werd ontdekt door een passant.
De vinder was een zwangere vrouw, die de tas nieuwsgierig een schop gaf om te zien wat erin zat. Toen ze merkte dat de tas zwaar was, schrok ze en riep ze haar partner. Die opende de tas en ontdekte de wapens, waarna hij de politie belde.
"Gelukkig is er geen wapen afgegaan", zegt vinder Jordan Griffiths tegen de tabloid The Sun. "Anders zouden mijn vriendin en onze baby die volgende maand geboren wordt misschien wel doodgeschoten zijn."
Beveiligers geschorst
De politie heeft de wapens meegenomen. Een woordvoerder van de Londense politie bevestigt dat de tas was achtergelaten door agenten die de burgemeester beveiligden. De vijf betrokken agenten zijn geschorst. Het is onduidelijk waarom ze de wapens in de tas hadden gestopt en buiten de woning hadden laten liggen.
"Ik vroeg de politie of er misschien een beloning was voor het vinden van de wapens", vertelt Griffiths. "Toen zei een van hen: 'We geven je wel een zak snoep.'" De politie benadrukt dat het incident wordt onderzocht en dat de betrokken agenten disciplinair zullen worden aangepakt als dat nodig is.
De Londense burgemeester Khan ontvangt al jaren veel dreigementen. Daarom wordt hij 24 uur per dag beveiligd. Hij zei in 2021 bij een bijeenkomst rondom een Labour-partijconferentie dat hij een team van vijftien politieagenten heeft, dat hem "dag en nacht" beschermt. Khan heeft zelf nog niet gereageerd op het incident.
Was opa toch een nazi? Duitse ledenlijsten NSDAP online gezet
4 april 2026 12:00
Tijdens menig paaslunch in Duitsland zal dit weekend een ongemakkelijk gespreksonderwerp ter tafel komen. Was opa of die ene oom een nazi? Was het een opportunist die pas in de oorlog lid werd of een overtuigde aanhanger sinds Hitlers beginjaren?
Om die vraag te beantwoorden, moest een familie een aanvraag indienen bij het Bundesarchiv om een lidmaatschapskaart in te zien. Tot nu, want de vrijwel volledige ledenlijst van de NSDAP is online geplaatst door het Amerikaanse nationale archief. Zo'n 15 procent van de volwassen Duitsers was NSDAP-lid, maar daar werd na de oorlog lang niet altijd open over gesproken.
Het ledenbestand van de nazipartij bevat 5442 documenten met elk 3000 pagina's met handgeschreven kaarten. Het archief doorpluizen vraagt wat geduld en vaardigheid. De scans zijn bovendien moeilijk leesbaar. Het Duitse medium Die Zeit heeft het mega-archief daarom met behulp van een AI-model uitgelezen en verwerkt tot een zoekmachine.
De publicatie van het archief roept gemengde reacties op in Duitsland. Houdt de "absurde schuldcultuur" dan nooit op, klinkt het online. "Hoelang houden we nakomelingen nog verantwoordelijk?", schrijft een lezer. Ook wordt gevreesd dat de 'nazi-zoekmachine' wordt gebruikt om buren of collega's te controleren.
Anderen zijn juist dankbaar voor de ontdekkingen die ze doen. Zo schrijft Zeit-lezer 'Hermoine' dat ze twee naaste familieleden in het archief aantrof, terwijl beweerd werd dat de familie nazivrij was. "Op je 71ste je perceptie veranderen, is een bittere schok." Gebruiker 'Lenaid' trof zijn vader aan. "Ik kan dit nog niet helemaal goed verwerken."
Vrijwillig lid geworden
Historici wijzen erop dat de ontdekking van een NSDAP-lidmaatschap slechts het begin van een onderzoek is, niet het einde. Uitgebreider historisch onderzoek is nodig om iemand te kunnen beoordelen.
Niet ieder lid van de NSDAP was een oorlogscrimineel. Een ambtenaar moest lid worden om zijn baan te behouden, terwijl een ander het uit overtuiging deed. Iemand die zich voor Hitlers machtsovername in 1933 bij de partij aansloot moet anders worden beoordeeld dan een jongere die zich in 1945 aansloot.
In het naoorlogse Duitsland hebben veel vermeende meelopers en nazaten verteld dat men gedwongen werd NSDAP-lid te worden of dat onbewust was geworden. Historici zijn echter eensgezind dat niemand werd toegelaten zonder een eigen handtekening.
De oud-directeur van het Duitse Verzetsmuseum, Johannes Tuchel, zegt geen voorbeelden van gedwongen lidmaatschap te kennen. "Het kon gevolgen voor je baan hebben, maar niet leiden tot strafrechtelijke vervolging", zei hij tegen omroep RBB.
Toch niet vernietigd
In nazi-Duitsland werd het ledenbestand zeer nauwkeurig bijgehouden. Ieder lid had een eigen kaart met persoonsgegevens, soms met foto en datum van toetreding. Toen in het voorjaar van 1945 de geallieerde opmars vorderde, groeide het besef dat de ledenlijsten een schat aan belastend materiaal vormden.
Papierfabrikant Hanns Huber uit München kreeg de opdracht het papierwerk te vernietigen. Hij nam de opdracht aan, maar weigerde die uit te voeren. Zo bleef een uniek archief van zo'n 50 ton papier bewaard. De database is niet compleet: geschat wordt dat 10 procent van het totale aantal NSDAP-leden van ruim 10 miljoen verloren is gegaan.
De Amerikanen stelden de documenten veilig en gebruikten het als hulpmiddel om Duitsland te denazificeren. Het lidmaatschap van prominente politici werd veelal door de vingers gezien, om wraak en publieke onrust in het naoorlogse Duitsland te voorkomen.
Alleen historici mochten het archief op verzoek inzien. Duitse privacywetgeving schrijft voor dat iemands nazi- of Stasi-archief pas honderd jaar na iemands geboorte of tien jaar na zijn dood mag worden geopenbaard. Volgens critici heeft Duitsland daarmee daders beschermd.
Geen schuld, wel verantwoordelijkheid
Historici verwachten geen grote onthullingen van de NSDAP-lijsten. Lidmaatschappen van prominente Duitsers zijn al uitgebreid onderzocht. Het gaat nu eerder om onthullingen binnen families. Ook kan de dataset interessant zijn voor statistisch onderzoek, bijvoorbeeld om te onderzoeken in welke beroepsgroepen meer of minder NSDAP-leden waren, evenals lokale verschillen.
Het publiceren van de NSDAP-data is maatschappelijk relevant, schrijft Die Zeit in een begeleidend stuk bij de zoekmachine. Uit onderzoeken zou blijken dat een statistisch te laag percentage van de Duitsers zegt dat hun voorouders nazi-aanhangers waren. Met het openbaren van de ledenlijst is ontkenning, onwetendheid of goedpraten moeilijker geworden.
80 jaar na de Tweede Wereldoorlog draagt de huidige generatie geen schuld, maar wel de verantwoordelijkheid dat de geschiedenis zich niet herhaalt, schrijft hoofdredacteur Christian Staas van de geschiedeniseditie van Die Zeit. Daarom zou iedereen het archief moeten doorzoeken, vindt hij.
"De generatie die het zelf heeft meegemaakt zit niet meer aan tafel", vervolgt Staas. Dat moet het gesprek over het naziverleden tijdens de paasbrunch eenvoudiger maken.
Afvalverwerker bij Emmen laat grote hoeveelheid troep achter na faillissement
4 april 2026 11:53
Een afvalverwerker vlak bij Emmen heeft na zijn faillissement enorme hoeveelheden bouw- en sloopafval achtergelaten op het terrein waar het bedrijf werkte. De verhuurders van het terrein proberen een oplossing te vinden.
"Hoeveel afval er ligt? Dat weet ik niet eens precies", zegt Erin Verdam die het terrein verhuurde tegen RTV Drenthe. "Het zijn echt dikke bergen afval. En normaal is dat bij zo'n verwerker mooi gesorteerd, maar hier ligt alles door elkaar. Dat zullen we plukje voor plukje moeten sorteren."
Begin maart werd B&B afvalrecycling failliet verklaard. Het bedrijf huurde sinds 2018 een groot terrein van Verdam en haar man Willem Brink. Op het terrein werd de afgelopen jaren bouw- en sloopafval binnengebracht, gesorteerd en gerecycled. Direct na het faillissement kwam het werk stil te liggen.
Kapotte trampolines
"Dit kwam toch wel als verrassing", aldus Verdam. "Het liep altijd prima. Wel hadden we de afgelopen maanden te maken met een huurachterstand en die is er nog steeds, maar die betalingsachterstand is eigenlijk peanuts ten opzichte van wat er allemaal is achtergelaten op het terrein."
Er liggen grote bulten afval, soms (deels) ingepakt, soms open en bloot. Wat opvalt zijn kapotte trampolines, oude wc-potten en vooral veel schroot, brokken beton en plastic in allerlei soorten en maten.
De verhuurders hebben contact opgenomen met afvalverwerkers in de buurt, in de hoop dat zij kunnen helpen met het afvoeren van de troep.
Ook is er contact met curator Paul van Boven, die het faillissement van B&B afvalrecycling afwerkt. "Op dit moment zijn we bezig om de afvalberg op het terrein te laten slinken", reageert de curator. "Daar verzet onder meer de verhuurder van het terrein in overleg met de gemeente veel werk voor."
Geen doorstart
Over de oorzaak van het faillissement wil de curator niets zeggen. Hij verwacht niet dat het bedrijf een doorstart zal maken.
De gemeente Emmen zegt op de hoogte te zijn van de problemen. "De gemeente heeft hier een rol in, betreffende toezicht en handhaving. Die rol hebben wij opgepakt. Er wordt in overleg met partijen gepoogd een oplossing te vinden", laat een woordvoerder weten.
Verdam probeert optimistisch te blijven. "We hebben er vertrouwen in dat het goedkomt met hulp van de gemeente en de curator", zegt ze. "De vraag is alleen hoe en wanneer." De eigenaar van B&B afvalrecycling is niet bereikbaar voor commentaar.
Dialectrock wordt immaterieel erfgoed, Bennie Jolink 'oerendtrots'
4 april 2026 11:00
Dialectrock krijgt een vermelding op de lijst voor immaterieel erfgoed. Dat heeft het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland (KIEN) bekendgemaakt. In het algemeen wordt met dialectrock (of boerenrock) het Nederlands/Belgische muziekgenre bedoeld waarin rockmuziek wordt gecombineerd met teksten in een streektaal of dialect.
Bennie Jolink, zanger en oprichter van de boerenrockband Normaal, reageert 'oerendtrots'. "Uiteraard is het eervol dat iets dat we meer dan vijftig jaar geleden vrij spontaan, maar toch fanatiek zijn begonnen, nu officieel tot ons erfgoed behoort", zegt hij bij Omroep Gelderland. "En mooi dat daarmee ook wordt ingezien dat Normaal toch iets meer was en is dan een succesvol bandje."
De aanvraag voor de officiële vermelding bij het kenniscentrum was ingediend door het Anhangerschap, de fanclub van Normaal.
Vorig jaar vierde de band z'n vijftigste verjaardag en dat was volgens de fanclub een goede reden om Normaal op de lijst te plaatsen. De band wordt gezien als de uitvinder van de dialectrock, heeft al vier generaties fans en speelde een grote rol bij de 'emancipatie' van het platteland.
Platteland op de kaart
De fanclub wijst er ook op dat dankzij Normaal het woord 'boer' een geuzennaam werd. Of zoals medeoprichter en drummer wijlen Jan Manschot het ooit verwoordde: "We hebben het platteland een kont in de bokse gegeven".
De fanclub voerde nog meer redenen aan om Normaal op de lijst te vermelden Zo staat de band ook bekend om verschillende rituelen zoals biergooien en kreten als 'høken' en 'daldeejen'.
Het KIEN besloot de voordracht breder te trekken en zet niet alleen Normaal, maar dialectrock in z'n geheel op de immateriële erfgoedlijst. "Biergooien bijvoorbeeld gebeurt immers ook wel bij andere concerten. Dat is niet voorbehouden aan Normaal", aldus Frank Hemeltjen van het KIEN. "Maar als het om dialectrock gaat: dat is wat ons betreft onmiskenbaar immaterieel erfgoed."
Meer dan klompendansen
Normaal begon op Hemelvaartsdag 1975 met teksten in het Achterhoeks op rockmuziek. Daarvoor was muziek in het plat vooral een kwestie van klompendansen en folklore in dorpshuizen en op braderieën, schrijft RTV Oost. Vriend en vijand zijn het erover eens dat Normaal met z'n dialectrock het muzikale pad plaveide voor latere bands als De Kast in Friesland, Skik uit Drenthe en Rowwen Hèze in Limburg.
"Zelf heb ik altijd geprobeerd Normaal de stem van het platteland te laten zijn, aanvankelijk meer op een punk-achtige manier, later muzikaal meer genuanceerder", vertelt Jolink. "Door over meer dan alleen 'I love you-achtige dingen' te zingen. En dat ik daarnaast gevraagd en ongevraagd een mening heb verkondigd, die overigens niet altijd bij iedereen in goede aarde viel."
Hemeltjen van het KIEN laat weten dit jaar verder te onderzoeken hoe de vermelding van dialectrock op de erfgoedlijst eruit gaat zien: "Onder meer wat we precies onder dialectrock verstaan. Dat gaan we verder bespreken met het Anhangerschap."
Ook perenveiling en Oerol
Niet alleen dialectrock wordt bijgeschreven op de lijst. Het KIEN kondigt nog 59 andere nieuwkomers aan, waaronder de perenveiling in het Zeeuwse Burgh-Haamstede, de Indonesische lekkernij rujak, de stoelendans op het Broeklanderfeest, Oerol en de bruine kroeg. Wanneer de nieuwkomers precies worden toegevoegd, is nog niet bekend.
Vluchten of blijven in Iran: 'Iedereen is vertrokken, maar ik blijf'
4 april 2026 10:06
In de Iraanse hoofdstad Teheran is het leven sinds het begin van de oorlog ingrijpend veranderd. Mensen zijn bang voor de Amerikaans-Israëlische luchtaanvallen, maar ook voor de controles bij de checkpoints van de Revolutionaire Garde, verspreid over de stad. Tegelijkertijd proberen inwoners hun leven zo normaal mogelijk voort te zetten.
In het land zijn drie miljoen mensen op de vlucht geslagen voor het oorlogsgeweld, bleek vorige maand uit cijfers van de VN. Tienduizenden inwoners van Teheran zijn vertrokken. De NOS sprak Iraniërs die besloten om vanwege de bombardementen hun huis te verlaten.
"We hebben de bombardementen tot gisteren doorstaan", zegt een fotografe van rond de 50 die besloot Teheran te verlaten. Ze hoopte dat het geweld minder zou worden. "Tot nu toe was ik niet bang, maar het werd elke nacht erger. Gisteravond trilde het hele huis. Eerst was ik vrij zeker dat ze geen burgers zouden aanvallen, maar daar geloof ik niet meer in."
Scène uit een film
"Veel gebouwen stortten in. Het leek wel een scène uit een film", vertelt een 50-jarige technicus uit de hoofdstad. Hij wilde zelf niet vluchten, maar zijn familie drong erop aan om naar het noorden te komen, waar zij verblijven.
"Vrienden van mijn zus en familieleden zijn er ook. We verblijven met ongeveer twintig mensen in één huis." In de avonden doen ze samen een drankje of spelen spelletjes, vertelt hij. "Het samenzijn leidt me af van de ellende".
Volgens Yaghoub Sharhani, journalist voor de Groene Amsterdammer en Iran-specialist, is familie een belangrijke reden voor Iraniërs om te vertrekken. Veel mensen trekken naar de kust van de Kaspische Zee, waar rond deze tijd veel Iraniërs zijn voor het Iraanse Nieuwjaar. Ook daarom zijn nu veel mensen de stad uit. Sharhani vraagt zich af of het hen lukt om terug te keren nu veel wegen kapot zijn.
Sharhani zegt dat vooralsnog relatief weinig mensen vertrekken uit Teheran. "De 600.000 tot een miljoen gevluchte huishoudens die de VN aanhaalt, is een relatief kleine groep als je kijkt naar de 93 miljoen inwoners die het land heeft."
Ook is er een grote groep die na korte tijd weer terugkeert naar de stad. Een muzikant die met zijn gezin vertrok, kwam na twee weken weer terug om te werken. "Ik heb mijn vrouw en mijn ouders daar achtergelaten. Ik wil mijn baan niet kwijtraken. Na dit alles zou ik weleens blut kunnen eindigen."
Bij terugkomst trof de muzikant zijn stad totaal anders aan dan toen hij vertrok. "Sommige gebouwen zijn helemaal weggevaagd. Het voelt als een andere buurt. Sommige buren zijn er nog, maar het is veel rustiger." De lokale winkelier was blij om hem te zien. "Hij zei dat ze de winkel moeten openhouden. Ze hebben de omzet nodig."
Kosten geven de doorslag
De financiële situatie bepaalt voor veel mensen of ze wel of niet kunnen vluchten, zegt ook Sharhani. Naast de zorgen over inkomsten zijn ook het vervoer de stad uit en een tijdelijk verblijf voor veel Iraniërs te duur.
Een ondernemer die de NOS sprak, keerde na vier dagen weer terug naar Teheran. "Het was veel te druk in het noorden en we misten privacy. Het was niet te doen." De angst voor het geweld in Teheran hield hem niet tegen. "Ik wilde gewoon naar huis. Dit kan nog wel even duren, maar we bekijken het van dag tot dag." Hij gaat ervan uit dat het in zijn straat veilig blijft.
Belangrijke figuren doelwit
Hoewel er burgerslachtoffers vallen, heerst volgens Sharhani bij veel Iraniërs het idee dat de VS en Israël alleen militaire doelen aanvallen. "Mensen keren terug zodra het ergste geweld in hun wijk lijkt te zijn geweken", zegt de journalist. "Maar als er meer niet-militaire infrastructuur wordt aangevallen, kan dat ertoe leiden dat veel mensen vluchten."
Duidelijk is dat ook in woonwijken bombardementen worden uitgevoerd, zoals op tientallen politiebureaus en op appartementencomplexen waar belangrijke figuren van het Iraanse regime zich schuilhouden. Sinds het begin van de oorlog zijn er ten minste 1598 burgerdoden gevallen, blijkt uit cijfers van mensenrechtenorganisatie HRANA.
"Wie weet wie er in de volgende straat woont of welk appartement er voor iets anders wordt gebruikt", zegt een vrouwelijke docente. Toch vlucht ze niet. "Ik ga niet weg uit Teheran. Iedereen om ons heen is naar het noorden vertrokken, maar ik wil blijven."