Machado biedt haar Nobelprijs aan Trump aan tijdens ontmoeting in Witte Huis
15 januari 2026 23:14
De Venezolaanse oppositieleider María Corina Machado heeft in het Witte Huis haar Nobelprijsmedaille aan Donald Trump aangeboden. Het was de eerste keer dat ze elkaar ontmoetten. Of de president de medaille van haar heeft aangenomen, zegt ze niet.
Het Witte Huis heeft nog niet gereageerd. Machado kreeg de Nobelprijs voor de Vrede vorig jaar vanwege haar inzet voor de democratie in haar land. In november droeg ze bij de bekendmaking de prijs al deels aan hem op. Ze stelde in een later interview met Fox News dat ze hem persoonlijk wilde vertellen dat inwoners van Venezuela willen dat zij de prijs met hem deelt.
Het Noorse Nobelinstituut meldde afgelopen zaterdag al dat een Nobelprijs niet kan worden ingetrokken, gedeeld of doorgegeven kan worden aan anderen.
Trump zelf vindt al langer dat hij die prijs zou moeten winnen. Tijdens de Algemene Vergadering van de VN vorig jaar september zei hij al dat "iedereen vindt dat ik de Nobelprijs voor de Vrede zou moeten krijgen" om eraan toe te voegen dat hij echter meer waarde hecht aan het redden van levens, niet het winnen van prijzen.
Op sociale media uitte hij ook zijn ongenoegen. "Ik heb eigenhandig 8 OORLOGEN BEËINDIGD, en Noorwegen, een NAVO-lid koos er dom voor om de Nobelprijs voor de Vrede niet aan mij te geven", schreef hij op 7 januari.
'Trump blijft bij standpunt over Machado'
Hoewel Trump nog niets over het gesprek met Machado naar buiten heeft gebracht, zei zijn perswoordvoerder Karoline Leavitt tijdens de ontmoeting dat zijn standpunt over haar niet is veranderd. Trump zei kort na het gevangennemen van president Maduro dat Machado "een aardige vrouw is", maar dat ze "niet de steun en respect heeft" om Venezuela te leiden.
Machado wilde bij vertrek niet inhoudelijk ingaan op haar gesprek met Trump. Ze begroette met een glimlach een groepje aanwezige aanhangers en zei alleen tegen hen: "wees ervan verzekerd dat we op president Trump kunnen rekenen voor de vrijheid van Venezuela".
Trump en zijn adviseurs lieten eerder weten te willen samenwerken met de interim-leider van Venezuela, Delcy Rodríguez. Hij noemde haar na een telefonisch gesprek eerder op de dag "een fantastisch persoon". Hij stelde met haar afspraken te hebben gemaakt over olie, mineralen, handel en veiligheid en dat de VS werkt om "Venezuela te helpen stabiliseren en herstellen".
Automobilist komt om het leven bij aanrijding ziekenhuis Heerlen
15 januari 2026 21:23
Een automobilist is vanavond een gebouw van het ziekenhuis Zuyderland in Heerlen binnengereden. De man is daarbij overleden. De politie spreekt van een "noodlottig ongeval".
Er is verder niemand gewond geraakt. Wel is er schade aan het pand aan de Henri Dunantstraat. De spoedeisende hulp van het ziekenhuis is voorlopig gesloten. Ook worden mensen opgeroepen niet naar het ziekenhuis te komen.
"Bel in levensbedreigende situaties altijd 112, en in andere gevallen de huisartsenpost", zegt een woordvoerder van het ziekenhuis tegen L1 Nieuws.
Ongeluk
Volgens de politie reed de automobilist rond 20.30 uur achteruit tegen een glazen pui van het ziekenhuis aan. Direct daarna reed hij vooruit tegen een ander deel van de gevel.
De man werd direct behandeld op de eerste hulp, maar overleed niet veel later. Uit onderzoek van de politie is gebleken dat het ging om een ongeluk.
Bedroefde reacties na overlijden Robert Jensen: 'Mooie ziel met zijn bulderende lach'
15 januari 2026 20:54
Bekende Nederlanders en fans reageren aangeslagen op het plotselinge overlijden van Robert Jensen. Vandaag werd bekend dat de programmamaker en podcastpresentator maandag in het ziekenhuis is overleden aan een hartstilstand. Hij was 52 jaar.
Op Instagram staan rond 18.00 uur al zo'n 7000 reacties onder een condoleancepost van Frank Dane, de broer van Robert Jensen. "Mijn geweldige broertje is niet meer", schrijft hij. "Het is zo verdrietig, ik ga je warmte zo missen."
De fans van de eigenzinnige programmamaker roemen vooral de kritische blik van Jensen op onder meer de coronamaatregelen van de overheid. Ze noemen hem "een voorvechter voor alles wat krom is", "onze strijder in bange tijden", "een geweldige inspiratiebron" en "een dappere waarheidszoeker".
Jensen werd vooral bekend met de naar hemzelf vernoemde talkshow:
Jensen trok op zijn kanaal op YouTube fel van leer tegen de lockdowns, die tussen 2020 en 2022 door de regering waren ingesteld om de verspreiding van het virus tegen te gaan. Hij ontkende het bestaan van het coronavirus niet, maar keerde zich tegen de vaccinaties.
Radio-dj Giel Beelen schrijft dat hij "deze mooie ziel met z'n bulderende lach" koestert en presentatrice Patty Brard noemt Jensen "mijn maatje in crime in vroegere tijden". Dj Gerard Ekdom benadrukt het plotselinge overlijden: "Vreselijk verdrietig nieuws, zo jong nog."
'Inspirerende man'
Vanaf 2002 had de presentator zijn eigen programma JENSEN! op de tv-zender Yorin. Hier werkte hij samen met sidekick Jan Paparazzi (Jan Zwart). In zijn talkshow kwamen niet alleen bekende Nederlanders langs, ook internationale sterren als Shakira, Snoop Dogg, Enrique Iglesias en Jamie Oliver zaten op zijn bank.
Jan Paparazzi noemt Jensen "een ontzettend inspirerende, creatieve man, echt een talent". De twee waren niet alleen collega's; ze werden ook goede vrienden. "Ook de laatste tijd nog. Natuurlijk zagen we elkaar niet meer bijna dagelijks, zoals vroeger, maar we hadden nog wel regelmatig contact."
Volgens Paparazzi was radio de grote passie van Jensen. "Hij maakte op een hele open minded manier radio. Alles was bespreekbaar. Hij was heel eerlijk en vertelde over alles wat hem bezighield. Heel persoonlijk. Dat was voor die tijd nieuw." Paparazzi noemt het een feest om met Jensen te hebben gewerkt.
Buurt geschrokken van explosie Utrecht: 'Bewoners waren gelukkig niet thuis'
15 januari 2026 20:26
"Ik dacht: we worden beschoten", zegt Sanne Bienemann (41). De bewoonster van de Visscherssteeg in Utrecht was thuis toen daar vanmiddag een enorme explosie klonk. "Ik stond te bellen voor het raam, en werd door de kracht helemaal naar achteren geduwd."
De explosie was rond 15.30 uur, en werd gevolgd door een tweede. Daarop brak in de straat een grote brand uit. Zeker vier mensen raakten gewond, meldt de Veiligheidsregio.
Nu, aan het begin van de avond, is de hele buurt afgezet met politielinten. Buurtbewoners worden opgevangen in Grand Hotel Karel V.
Bienemann staat met haar hond en een paar buren voor het hotel. De kracht van de klap was volgens haar zo groot, dat haar oren nog steeds dicht zitten. "En bij mijn buurvrouw staat de luxaflex helemaal krom."
'Hele huis trilde'
Andere buren hebben zich verzameld op de zolder van het hotel, waar ze koffie en thee krijgen. Hier is ook Maggie (13), die met haar ouders en broertje in de Visscherssteeg woont.
Ze zat op het moment van de klap op haar slaapkamer, boven. "Het hele huis trilde", zegt ze. "Ik hoorde mensen schreeuwen en liep naar beneden, om te kijken wat er was gebeurd. Ik had geen idee." Eenmaal buiten kreeg ze door wat er was gebeurd. "Toen zag ik dat het hele huis was ontploft."
De buurt rondom de Visscherssteeg is volgens Bienemann heel hecht. "Iedereen ging daarom direct kijken en bellen om te checken of iedereen veilig was."
In het pand dat is ontploft, wonen volgens haar twee mannen van begin dertig. "We vroegen ons af: zijn de buurjongens nog binnen?" Uiteindelijk lukte het om hen telefonisch te bereiken. "Ze waren gelukkig niet thuis", zegt Bienemann.
'Kat nog binnen'
Amber Coebergh (21) woont met haar vijf huisgenoten aan de Springweg, om de hoek van de Visscherssteeg. "Ik lag in bed, toen het hele huis opeens bewoog", zegt ze. "En ik zag allemaal dingen voor het raam langs vliegen."
Coebergh ging daarop naar buiten, waar ze de tweede knal hoorde. "Ik hoorde mensen roepen en gillen en ging kijken bij de brand. Maar de politie zei dat ik verder weg moest gaan staan."
Inmiddels staat ze met haar huisgenoten te wachten naast een politielint, bij filmtheater Springhaver. "We wilden onze kat, Spoekie, ophalen, maar dat kan niet."
Wanneer dat wel kan, en of ze vanavond nog naar huis mogen, weten de huisgenoten niet. "Ik hoorde andere mensen al zeggen dat we waarschijnlijk niet thuis kunnen slapen."
Eerder op de dag deden omwonenden hun verhaal voor de camera:
Elahe en Sima werden eerder in Iran beschoten: 'Nu is het nóg afgrijselijker'
15 januari 2026 20:25
"Als de wereld toen naar ons had geluisterd, zou dit nu niet gaande zijn. Hoeveel duizenden mensen moeten er nog gedood worden voordat iemand onze stem hoort? Hoe kunnen we nog duidelijker maken dat we af willen van de Islamitische republiek", zegt de Iraanse Elahe Tavakolian vanuit Italië.
Als iemand begrijpt wat de demonstranten in Iran nu doormaken, dan is zij het wel. In 2022 ging ze dagenlang de straat op want ook toen was er een grote protestgolf. Aangewakkerd door de dood van Mahsa Amini ontstonden massale protesten. 'Vrouw, leven, vrijheid,' klonk het door de straten van Iran.
"Wij kwamen voor een vreedzame demonstratie. Maar we werden beschoten. Hetzelfde gebeurt nu weer, maar het is nóg afgrijselijker", zegt de 35-jarige Tavakolian, die de huidige massaprotesten in Iran op de voet volgt.
Kogel in oog
Ze herinnert zich de chaos in haar stad, Esfariyan, in het najaar van 2022. Dag in dag uit ging ze naar demonstraties. Ze nam haar 10-jarige tweeling mee. "Het moment dat het gebeurde zal ik nooit vergeten", zegt ze. "Er was zo veel bloed, mijn kinderen dachten dat ik doodgeschoten was."
Het was een kogel in haar oog, afgeschoten door een agent van zo'n dertig meter afstand, vertelt ze. "Ik heb geluk gehad. Ik rende om iemand anders te helpen die net beschoten was. Toen ik me omdraaide om te kijken waar mijn kinderen waren, kwam de kogel binnen via het hoekje van mijn oog. Als ik mijn hoofd op dat moment niet had gedraaid, was ik dood geweest."
In lokale ziekenhuizen kon ze de urgente medische hulp die ze nodig had niet krijgen. Net als nu, weigerden artsen vaak demonstranten te helpen. Ook voelen slachtoffers zich niet veilig in ziekenhuizen. Drie weken lag Tavakolian te kermen in een donkere kamer. De infectie in haar oog werd alsmaar erger.
Tavakolian bemachtigde een humanitair visum en kreeg de kans om naar Italië te gaan voor medische behandelingen. Maar het was te laat. Haar oog was dusdanig geïnfecteerd dat het moest worden verwijderd, met een prothese ervoor in de plaats.
Hoewel ze zich in eerste instantie ongemakkelijk voelde met haar gewonde oog, begon ze al snel foto's te maken om de wereld te laten zien wat er met haar, en zoveel mede-demonstranten, is gebeurd. Verschillende operaties hebben tot nu toe weinig opgeleverd.
Pijn in haar hart
Wonden die tot op de dag van vandaag moeten genezen, Sima Moradbeigi, 28, weet er alles van. Ze werd destijds met hagelmunitie in haar arm geschoten. "Mijn elleboog heeft geen bot meer. Dat beperkt mij enorm. Er zitten nog altijd veel hagelresten in mijn arm, het doet vooral pijn als het buiten koud is. Ik neem zware medicatie en ik moet me concentreren op de zorg voor mijn jonge dochter. Door de pijn heb ik er niet altijd energie voor."
Ze is vooral dankbaar dat ze het op het nippertje heeft overleefd en ze droomt over haar terugkeer vanuit Duitsland naar een vrij Iran: "De pijn in mijn hart is nog groter dan mijn fysieke pijn. Het hoge aantal doden en gewonden brengt trauma's naar boven. Het brengt me terug naar het moment dat ik beschoten werd en ik mijn arm zag bungelen. Dit gruwelijke regime dat zijn eigen mensen op deze manier aanpakt, moet zo snel mogelijk weg. Waar wacht de wereld nog op?"
Ondanks de enorme risico's zouden Tavakolian en Moradbeigi nu liever in Iran op straat staan dan alles vanuit Europa te volgen. Hun verwondingen lijken hun strijdbaarheid alleen maar te hebben vergroot, hoewel ze hun tranen soms moeten bedwingen.
Tweeling niet mee
"Het was het dubbel en dwars waard en als ik het opnieuw moest doen dan zou ik hetzelfde doen. Wij blijven strijden totdat dit regime valt", zegt Tavakolian. Ook nu weer worden honderden, zo niet duizenden, demonstranten geraakt door kogels en ze voelt hun pijn. Ver van huis zijn haar trauma's vers en het verdriet enorm. Dat haar tweeling niet mee kon naar Europa en dat ze niet weet wanneer ze haar dertienjarige zoon en dochter ooit weer zal zien, steekt.
Moradbeigi: "De herinneringen komen nu constant boven. Al die mensen die net als Elahe en ik vreedzaam de straat op gaan. We willen de basics, een leven, vrijheid een toekomst voor onze kinderen maar dit regime voert oorlog tegen zijn eigen mensen. We smeken de EU al drie jaar om de Revolutionaire Garde op de terreurlijst te zetten. Ze doen het niet. Wat moet er nog meer gebeuren voordat de wereld luistert?"
Griekse rechter spreekt Nederlander vrij voor hulp aan migranten
15 januari 2026 20:23
De Nederlandse Pieter Wittenberg en 23 andere hulpverleners zijn in Griekenland vrijgesproken van mensensmokkel, lidmaatschap van een criminele organisatie en witwassen. De hulpverleners werden daarvoor vervolgd vanwege hun hulp aan migranten in Griekenland.
Vandaag stond de 78-jarige Wittenberg samen met de andere hulpverleners terecht op het eiland Lesbos. Voor de aanklachten konden zij maximaal twintig jaar celstraf krijgen.
"Ik ben ongelooflijk opgelucht", laat Wittenberg in een verklaring weten. "Na al die jaren van vervolging voelt deze vrijspraak als ademhalen na een lange duik." Hij noemt het echter "onverteerbaar" dat de jarenlange vervolging schade heeft aangericht voor vluchtelingen. "Dat maakt dat ik me leeg voel in plaats van euforisch en blij."
De juridische strijd sleepte zich jarenlang voort. "Het vonnis maakt een einde aan een zeven jaar durende juridische strijd die begon in 2018, toen vrijwilligers van de organisatie Emergency Response Center International werden gearresteerd vanwege hun zoek- en reddingsacties", laat mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HRW) weten.
'Bitterzoete uitspraak'
De mensenrechtenorganisatie spreekt over een "bitterzoete" uitspraak voor de hulpverleners. Door de vervolging werd hun levensreddende werk vrijwel stilgelegd, zegt HRW. "Terwijl er nog steeds mensen verdrinken in de Egeïsche Zee."
De organisatie roept de Griekse autoriteiten op om te stoppen met het strafbaar stellen van de solidariteit en te stoppen met de pushbacks, het terugduwen van bootjes de zee op.
Nederlandse hulporganisaties zijn nog steeds actief in Griekenland, maar sinds de aanklacht tegen de hulpverleners staan ze niet meer aan de oevers als er bootjes aankomen.
'Plicht als mens en zeeman'
"De uitspraak heeft veel te lang op zich laten wachten", reageert Amnesty International. Volgens de mensenrechtenorganisatie had de zaak nooit voor de rechter mogen komen. "De beslissing van vandaag geeft een duidelijk signaal af: het verlenen van levensreddende humanitaire hulp is een plicht, geen misdaad."
Dat is ook hoe Wittenberg zijn hulpverlening zag. "Ik heb altijd gehandeld vanuit mijn geweten en vanuit mijn plicht als mens en zeeman: mensen helpen in nood." Hij zegt nooit te hebben bedacht dat dit tot een rechtszaak zou kunnen leiden.
Correspondent Zuidoost-Europa Thijs Kettenis:
"De vrijspraak is niet alleen een grote opluchting voor Wittenberg en de andere 23 hulpverleners die meer dan zeven jaar de verdenking van mensensmokkel boven hun hoofd hadden hangen. Nog steeds zijn er hulporganisaties actief op Lesbos, onder wie zeker drie Nederlandse. Zij zijn sinds de aanklacht in 2018 veel voorzichtiger geworden en boden noodgedwongen minder hulp, bang om ook voor de rechter gesleept te worden.
Mogelijk durven ze nu weer meer. Maar zelfs nu Wittenberg en de anderen van alle blaam zijn gezuiverd, werpt het hele proces zijn schaduw vooruit. De Griekse regering kent een zeer streng vluchtelingenbeleid waarmee ze de grenzen van het recht opzoekt om zoveel mogelijk af te schrikken.
Criminaliseren van hulp helpt daarbij, zeggen critici. Het proces tegen Wittenberg laat zien dat de Griekse justitie bereid is ver te gaan om hulpverleners jarenlang het leven zuur te maken, ook al heeft ze een zwakke zaak. Hulporganisaties zullen ook na de vrijspraak van vandaag wel twee keer nadenken voor ze hun medewerkers het risico laten lopen in eenzelfde situatie te belanden."
Uit cijfers van VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR blijkt dat er nog altijd veel mensen met bootjes Griekenland bereiken. In 2025 ging het om iets meer dan 48.000 migranten. Zo'n 4000 van hen arriveerden op Lesbos.