Verdachte kunstroof Drents Museum weigerde deal met justitie
11 april 2026 14:03
Een van de verdachten die terechtstaan voor de kunstroof in het Drents Museum in Assen heeft geen deal gesloten met justitie. Dat bevestigt de advocaat van Bernhard Z. na een bericht van RTL Nieuws. Z. ontkent volgens zijn advocaat dat hij medeplichtig is aan het stelen van de kunstschatten uit het museum.
Anderhalve week geleden werd bekend dat de gestolen gouden helm van Cotofenesti en twee van de drie gestolen armbanden terecht waren. Het Openbaar Ministerie meldde toen dat er procesafspraken zijn gemaakt met de verdediging van de verdachten.
Een van de voorwaarden was teruggave van de gestolen kunstschatten. Wat de verdachten in ruil hiervoor hebben teruggekregen is niet bekend gemaakt. Dat wordt bekend tijdens de rechtszaak. Mogelijk gaat het om een lagere strafeis.
Miljoenen euro's
De rechtszaak over de roof van de Roemeense gouden kunstschatten begint dinsdag. Naast Bernhard Z. staan ook Douglas W. en Jan B. terecht.
De kunstschatten werden vorig jaar januari gestolen uit het Drents Museum. De gestolen stukken waren voor een tentoonstelling uitgeleend door het Nationaal Historisch Museum in de Roemeense hoofdstad Boekarest. Ze hebben een waarde van miljoenen euro's.
Herdenking vrouwenmars Westerbork: 'Ze werden meegenomen, de nacht in'
11 april 2026 13:29
Meer dan tweehonderd mensen doen vandaag mee aan een herdenkingstocht van voormalig Kamp Westerbork naar Groningen.
Het gaat om een eerbetoon aan 116 vrouwen die een paar dagen voor de bevrijding in 1945 door de Duitsers werden gedwongen om een barre tocht van ruim drie dagen te lopen, meldt RTV Drenthe.
De herdenkingstocht wordt al sinds 2020 georganiseerd. Maar de editie van vandaag is speciaal omdat er een documentaire is gemaakt waarin veel meer duidelijk wordt over wat er 81 jaar geleden is gebeurd.
Politiek gevangene
De makers baseren zich op zeven dagboeken en een interview uit 1985 met een overlevende, dat toen werd opgenomen op een cassettebandje.
"Wat bijna niemand weet is dat toen een aantal vrouwen uit heel Nederland als politiek gevangene in Kamp Westerbork zat", aldus documentairemaker Ika van Doorn. Haar grootmoeder was een van die vrouwen.
"Ze hebben daar moeten werken. Net als velen in die tijd in de batterijensloperij", vervolgt Van Doorn. "Ze droegen blauwe overalls met rode cijfers. Mijn oma had nummer 59."
Levend bewijsmateriaal
Begin april 1945 werden de werkzaamheden plotseling onderbroken. De Duitse bewakers van het kamp raakten in paniek door de naderende Canadese troepen. Ze wilden zelf uit handen blijven van de geallieerden, maar ze wilden zich ook ontdoen van het levende 'bewijsmateriaal' in het kamp.
116 vrouwen moesten op 11 april op appèl komen. "In plaats van dat ze werden vrijgelaten", zegt Van Doorn, "werden ze op een mars meegenomen de nacht in".
Het werd de enige deportatiemars op Nederlands grondgebied. Later zou de tocht onder leiding van 200 Duitse bewakers bekend komen te staan als de 'Vrouwenmars'.
"Ze wisten niet waar ze heen gingen", aldus Van Doorn. Uit de documentaire wordt duidelijk dat de groep zich soms verschanste in boerderijen. Soldaten maakten zich schuldig aan seksueel misbruik, maar soms regelden ze ook karren voor uitgeputte vrouwen die niet meer verder konden.
Alle mannen omgekomen
De tocht liep langs Assen en Groningen en stopte toen plotseling bij Grijpskerk. De vrouwen waren ervan overtuigd dat ze doodgeschoten zouden worden, maar werden levend achtergelaten.
Een aantal dagen later kwam er speciaal vervoer om hen op te halen en thuis te brengen. "Dat is eigenlijk het meest dramatische", stelt Van Doorn. "Er is een foto met prins Bernhard erop, waar iedereen heel blij kijkt omdat ze vrij zijn. Maar dan weten ze nog niet dat van vrijwel elk gezin alle mannen zijn omgekomen."
De documentaire De Vrouwenmars is gisteren in première gegaan in Assen en vanaf vandaag te zien in verschillende filmhuizen. Op 4 mei wordt de film uitgezonden door RTV Drenthe.
Geïnteresseerd in de oorlog?
Abonneer je dan hier op onze nieuwsbrief.
Woutertje Pieterse Prijs voor kinderboek Atman! van Moeyaert en Janssen
11 april 2026 13:06
De Woutertje Pieterse Prijs voor het beste kinderboek van het jaar gaat naar schrijver Bart Moeyaert en illustrator Mark Janssen. Ze krijgen hem voor hun boek Atman!, zo is bekendgemaakt in een speciale aflevering van het NPO Radio 1-programma De Taalstaat.
Atman! gaat over de negenjarige jongen At. Hij gaat op pad om brood te kopen, maar weet dan de weg naar huis niet meer. Hij vraagt aan verschillende mensen de weg en beleeft dan allemaal avonturen. De eenvoudige vraag 'Weet u welke kant ik op moet?' leidt tot een tocht met allemaal omwegen en hindernissen.
De jury, onder leiding van presentator Rik van de Westelaken, koos voor dit boek omdat het "in elke vezel ambacht en kunstenaarschap uitdraagt". Het wordt verder geprezen omdat het kinderen serieus neemt zonder door de knieën te gaan. De jury zegt dat het boek op elke pagina "zindert van verbeelding, humor en spanning".
Morris en Jayshri
Het radioprogramma De Taalstaat was voor de gelegenheid omgedoopt tot De Kindertaalstaat en kwam vanuit het Kinderboekenmuseum in Den Haag. Vaste presentator Ronald Giphart werd voor de gelegenheid geholpen door de 11-jarige Morris en Jayshri van 12. Zij spraken over de zes genomineerde boeken met de schrijvers en illustratoren.
De Woutertje Pieterse Prijs bestaat sinds 1988 en bekroont het beste oorspronkelijk Nederlandstalige jeugd- of kinderboek. De winnaar krijgt 15.000 euro.
Voor zowel Moeyaert als Janssen is het niet de eerste keer dat ze die prijs winnen. De Belgische Moeyaert is een gelauwerd schrijver, die al vele prijzen voor jeugdliteratuur kreeg. Hij won de Woutertje Pieterse Prijs ook al in 2001, toen voor het boek Broere. Janssen kreeg de prijs in 2024 voor zijn tekeningen in het boek De jongen die van de wereld hield van schrijver Tjibbe Veldkamp.
VK schort overdracht Chagos-eilanden aan Mauritius op na Amerikaanse druk
11 april 2026 12:51
Het Verenigd Koninkrijk schort de overeenkomst op waarbij het de Chagos-eilanden overdraagt aan Mauritius. De Britse regering geeft toe aan druk van de Amerikaanse president Trump, die fel tegen de overeenkomst is.
De Chagos-eilanden zijn een afgelegen eilandengroep in de Indische Oceaan, en zijn sinds begin van de 19e eeuw een Britse kolonie. Op het grootste eiland van de archipel, Diego Garcia, ligt een Brits-Amerikaanse legerbasis.
Voor die luchtmachtbasis moest destijds de complete bevolking van de eilanden wijken. Zo'n 1500 bewoners werden gedwongen overgebracht naar Mauritius, de Seychellen of Groot-Brittannië.
Vanwege de strategische ligging van het eiland wil Trump het niet kwijt. In de overeenkomst wordt het eiland teruggegeven aan Mauritius, maar wordt de basis op Diego Garcia nog voor 99 jaar geleased door de Britten. Daarmee moeten de belangen van de Amerikanen en de Britten in de regio worden veiliggesteld.
Aanvankelijk steunde de regering-Trump de overdracht, maar in januari veranderde Trump van gedachten en noemde het plan "erg dom". Ook sprak hij er schande van dat de Britten de eilandengroep "zonder enige reden" weggeven.
Om tot een overeenkomst te komen moet Washington formeel toestemming geven. De Britse premier Starmer zegt dat hij de komende tijd zal proberen de Amerikanen te overtuigen.
Relatie onder druk
De relatie tussen Washington en Londen is de afgelopen tijd onder druk komen te staan, onder meer door de terughoudendheid van de Britten om betrokken te raken bij de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran. Zo gaf het VK geen toestemming aan Trump om Britse luchtmachtbases te gebruiken voor aanvallen.
Eerder dit jaar botsten Starmer en Trump ook al over de Groenland-kwestie. Starmer noemde het Amerikaanse plan om Groenland in te lijven "volkomen verkeerd", wat tegen het zere been was van Trump.
Cipiers aangevallen op straat in Brussel, mogelijk herkend door ex-gevangene
11 april 2026 12:30
In België zijn afgelopen week twee gevangenismedewerkers aangevallen op een station in Brussel. Dat meldt de Vlaamse omroep VRT. De mannen zijn door een groep mannen geslagen, geschopt, bestolen en bekogeld met een stoeptegel. Een van de slachtoffers zegt dat dat gebeurde nadat ze werden herkend door een ex-gevangene.
Op het moment van de aanval, in de nacht van dinsdag op woensdag, waren de mannen niet aan het werk. Ze werken als cipier bij een gevangenis in Haren, ten noorden van Brussel. Toen ze op weg naar huis waren van een avondje uit werden ze bij het station Brussel-Noord herkend. "Een man begon te roepen dat ik de chef van Haren was", zegt een van de slachtoffers, die anoniem zijn verhaal deed tegen de Brusselse omroep Bruzz.
"Er ontstond een woordenwisseling", vertelt hij. "De man trommelde ook enkele kompanen op, waarna we werden omsingeld. We hebben ons verweerd, maar toch slaagde een belager erin mijn telefoon te stelen." Het lukte de collega's vervolgens om de telefoon terug te halen, waarna de groep aanvallers volgens hen alsmaar groter werd.
Blauwe plekken
Volgens de cipier ontstond toen een chaotische situatie. "Iemand gooide een stoeptegel en raakte mijn collega aan zijn been. We probeerden ons achter een lantaarnpaal te verschuilen." Toen een van de belagers een mes bleek te hebben, besloot het tweetal te vluchten. Al rennend naar de andere kant van het station zagen zij politieagenten, die meteen in actie kwamen.
De collega's hebben meerdere verwondingen overgehouden aan het incident. "Ik ben vooral hard geraakt op mijn neus", zegt de man. "Daarnaast heb ik ook blauwe plekken en schaafwonden op mijn been. Mijn collega werd geraakt op zijn knie en raakte gewond aan zijn pols."
De mannen zeggen geen idee te hebben wie hen heeft aangevallen. Maar dat zij werden aangevallen vanwege hun beroep, is voor hen zeker. "De man die ons initieel heeft herkend, moet bij ons in de gevangenis hebben gezeten. We hadden gewone burgerkleding aan, het kan haast niet anders." De cipier denkt dat de man bij een bende hoort die veelal bij het station te vinden is.
'Nog nooit zoiets meegemaakt'
Het voorval heeft bij hem een diepe indruk achtergelaten. "Ik werk nu twee jaar in de gevangenis, maar ik heb nog nooit zoiets meegemaakt", zegt de cipier. De politie doet onderzoek naar het incident.
De aanval komt na een bewogen week in de gevangenis waar het tweetal werkt. De afgelopen week waren er meerdere incidenten, waarbij medewerkers werden aangevallen door gedetineerden.
De gevangenismedewerkers hebben een staking aangekondigd. Zij willen vanaf volgende week zondag het werk neerleggen vanwege de gewelddadigheden. De cipiersvakbond zegt dat ook bij andere gevangenissen in het land stakingen zullen komen.
Officiële aftrap songfestivalseizoen: 'Kijkcijfers zullen drastisch lager zijn'
11 april 2026 11:59
Over ruim een maand schitteren Nederland, Spanje, Slovenië, IJsland en Ierland op het Eurovisie Songfestival in Wenen door afwezigheid. Desondanks is Amsterdam vanavond gastheer voor 27 deelnemers uit de landen die wel meedoen in Wenen. Eurovision in Concert in Afas Live is de grootste preparty van het liedjesfestijn.
Er zijn inmiddels een stuk of zes, zeven van zulke party's in heel Europa, zegt organisator René Romkes. Voor veel internationale fans geldt zo'n preparty als dé aftrap van het songfestivalseizoen. "Maar ook als voorproefje voor wat we straks kunnen verwachten in Wenen", zegt hij.
Volgens songfestival-expert Tom Mikkers is de online gemeenschap rond het Eurovisie Songfestival door de jaren heen bijna net zo belangrijk geworden als het evenement zelf. "Misschien nog wel belangrijker om het festijn levend te houden", zegt hij. Ook als je niet naar het liedjesfestijn kijkt, verschijnen clipjes ervan ongetwijfeld op je tijdlijn.
Eurovisiechagrijn
Grote splijtzwam onder fans is de deelname van Israël, zegt Romkes. Vanwege de oorlog in Gaza heeft omroep AVROTROS besloten om dit jaar niet mee te doen aan het songfestival in Wenen. Ook al is Nederland niet vertegenwoordigd, de NOS en de NTR zenden de halve finale en finale op 16 mei wel uit.
"De Songfestivalcommunity is tot op het bot verdeeld over Israël", zegt Romkes erover. Zo heb je influencers die heel uitgesproken zijn over het feit dat het land in oorlog deelneemt; anderen vinden juist dat het er niet over moet gaan. Het is het derde jaar op rij dat de EBU heeft gekozen om Israël niet uit te sluiten.
Dit jaar ziet Romkes meer "eurovisiechagrijn" onder fans dan de jaren ervoor, onder meer door de Nederlandse boycot en die van de vier andere landen. "Van alleen een vrolijke, bruisende bubbel, wat het Songfestival moet zijn, is helaas geen sprake meer." Omdat Nederland dit jaar niet meedoet, verwacht Eurovision in Concert minder bezoekers dan voorgaande jaren.
AVROTROS gaf afgelopen najaar aan dat Nederland niet deelneemt aan het Songfestival als Israël meedoet:
De marketing van het songfestival is enorm veranderd, zegt songfestival-expert Mikkers. "Voor de eeuwwisseling was het vooral een omroepfeestje; met de introductie van televoting en de intrede van stadions werd het een echt publieksevent." Tegenwoordig is het niet langer alleen een evenement dat zich op televisie afspeelt, maar ook op sociale media en op het internet.
Die fancommunity scheelt de EBU ook een hoop kosten, zegt Mikkers, omdat het per definitie reclame voor het songfestival is. Zo zie je steeds meer fans die op YouTube of TikTok liedjes van deelnemers becommentariëren. "En intern zie je evenementen als Eurovision in Concert die dat Songfestival-gevoel extra voeden."
Van de 35 Songfestival-deelnemers zijn er dus 27 gestrikt voor de preparty, onder meer Finland, Frankrijk, Griekenland en Denemarken die hoog genoteerd staan bij de bookmakers. Ook Israël, dat vorig jaar met Yuval Raphael tweede werd en dit jaar met Noam Bettan naar Wenen afreist, behoort tot de favorieten.
Israël ontbreekt bij Eurovision in Concert en was in 2019 voor het laatst aanwezig. "Ze hebben aangegeven dat zij torenhoge kosten hebben qua beveiliging", zegt Romkes. Hij probeert ook geen politiek te mengen in het culturele evenement. "Het moet vooral leuk blijven. Er is een kans dat de Israëlische deelnemer wordt uitgejouwd. Dat wil ik niemand aan doen."
De reuring rondom het songfestival in Nederland is weggevallen nu ons land niet meedoet, maar dat betekent niet dat niemand gaat kijken. "Onder fans heb je voor- en tegenkampen, maar onder de gewone kijker gaat het ook gewoon om het liedje", zegt Mikkers.
Klassieke winnaar?
Maar de kijkcijfers zullen wel lager zijn, verwacht hij: "Dat is een standaardfeit. Als je niet meedoet als land, wordt het voor de massa minder interessant. In 2015 haalde Nederland met Trijntje Oosterhuis de finale niet; dat zie je meteen terug in kijkcijfers." Ook Romkes beaamt dit. "De kijkcijfers zullen drastisch lager zijn."
De publieke omroepen in Spanje, Slovenië en Ierland hebben besloten om het songfestival niet uit te zenden. IJsland maakte deze week bekend dat wel te doen.
Romkes verwacht dat uiteindelijk Finland er met de buit vandoor gaat. Klassiek violist Linda Lampenius vertegenwoordigt het land samen met zanger Pete Parkonnen. "Het nummer Liekinheitin is catchy en steekt er met kop en schouders bovenuit."