Australiër huurt helikopter om vrouw in Nepal te zoeken, nog zeker 5000 vermisten
5 september 2026 02:29
Een wanhopige Australiër heeft een helikopter gehuurd om zijn vrouw in het rampgebied in Nepal te zoeken. Nog altijd worden zeker 5053 mensen vermist, onder wie 583 buitenlanders. Velen van hen waren op een bedevaartstocht.
De vrouw van Australiër Bhavin Patel was ook op pelgrimstocht in het gebied. Zij maakte deel uit van een groep volgelingen van de Indiase yogi Sadhguru. Deze groep, waar ook de twee nog vermiste Nederlanders deel van uitmaakten, was op weg terug van een bedevaart en bij de grensovergang tussen Tibet en Nepal toen de overstromingen begonnen.
Patel vertelt aan de Australische zender ABC News dat hij vorige week vrijdag in het gebied aankwam. Hij bracht bezoeken aan ziekenhuizen in hoofdstad Kathmandu om de naam van zijn vrouw op lijsten van gevonden of dode personen te zoeken. Ook sprak hij er met de stichting van de yogi en met Australisch ambassadepersoneel, maar daar werd hij niet wijzer van. Hij besloot een helikopter te huren en zelf te gaan zoeken.
'Voor iedereen in het gebied'
Door de overstromingen is een groot deel van de wegen onbegaanbaar, waardoor het rampgebied nog altijd lastig te bereiken is vanaf land. Patel stelt dat hij de helikopter niet alleen voor zichzelf heeft gehuurd, "maar voor iedereen met vermiste familie in het gebied".
Het is inmiddels ruim een week na de verwoestende vloedgolf in Nepal en Tibet. Daarbij kwamen in Nepal zeker 1294 mensen om het leven. Huizen, straten en scholen in dorpen en steden bij de grens werden weggevaagd. De verwachting is dat het aantal doden nog flink zal oplopen.
Het aantal gemelde doden in Tibet is een stuk lager, maar dat heeft er waarschijnlijk ook mee te maken dat de Chinese overheid zeer terughoudend is met het geven van informatie. Staatsmedium Xinhua spreekt inmiddels over 31 doden en 531 vermisten. Twee Belgen die een moeder hebben die in het gebied vermist is, doen in HLN hun beklag over de gebrekkige informatievoorziening. "Van de Chinese kant horen we niets. Ze geven geen identiteiten vrij van mensen die ze onder het puin vandaan hebben gehaald of die ze hebben gered", zegt Theo Annendijck. "Ze geven geen videobeelden vrij. Wat ze wel publiceren zijn propagandavideo's waarin ze de boel weer opbouwen. De Nepalese politie vertelde ons dat de Chinezen hen gevraagd hebben geen informatie door te spelen."
Tunnels
De hoop dat er nog overlevenden worden gevonden is er nog altijd. Gisteren werden in Nepal twee mannen gered die vastzaten in een tunnel van een waterkrachtcentrale. Mogelijk worden er nog meer mensen uit de tunnel gered. Volgens een van de twee mannen, zijn er nog meer mensen in de tunnel in leven. In het gebied zijn meerdere waterkrachtcentrales met tunnels. In totaal worden nog zo'n 900 werknemers bij twaalf waterkrachtcentrales vermist.
Voor mensen die niet in tunnels zaten, is de kans dat zij het overleefd hebben een stuk kleiner. De groep waar de vrouw van Patel en de twee Nederlanders deel van uitmaakten kwam terug van de Tibetaanse berg Kailash en heeft waarschijnlijk geen tijd gehad om een goede schuilplaats te vinden. In een videoboodschap die hun yogi kort na de ramp deelde, zei hij dat niet bekend is wat er met de groep is gebeurd, maar dat het er "gezien de omvang van de verwoesting" slecht uitziet.
Op beelden van bewakingscamera's bij de grensovergang tussen Nepal en Tibet is goed te zien hoe verwoestend de vloedgolf was:
Steve Irwin 20 jaar na zijn dood nog steeds inspiratiebron voor dierenliefhebbers
4 september 2026 23:23
Het is twintig jaar geleden dat de Australische dierenexpert en documentairemaker Steve Irwin overleed. Met zijn enthousiasme en liefde voor de natuur inspireerde de 'Crocodile Hunter' mensen wereldwijd. Natuur- en dierenexpert Floris Göbel keek als jongetje al op tegen Irwin: "Ik kon als kind nooit stilzitten, behalve als ik naar hem keek op televisie."
De Nederlandse presentator begon bij het YouTube-kanaal DierenpraatTV en helpt nu in het programma Aanpoten met Floris van Zapp dieren in opvangcentra in heel Nederland. Irwin was degene die de verwondering voor dieren bij Göbel als kind aanwakkerde.
"Hij liet zien dat ieder dier bijzonder en speciaal is, en deed dat met zo'n enthousiasme. Dat raakte precies die snaar in mij. Ik dacht: dat moet ik ook gaan doen!"
Göbel werd vanochtend wakker met een brok in zijn keel en nam zich voor: "Vandaag ga ik in Californië kajakken en zoeken naar zeeotters en ik sta speciaal stil bij Steve Irwin."
Crocodile Hunter
Göbel was nog maar negen jaar oud toen Irwin overleed, maar hij kan zich nog goed herinneren hoe het nieuws van zijn overlijden binnenkwam. "Ik was bij mijn opa en oma thuis en ik was er helemaal kapot van." Het raakte hem zodanig dat hij de volgende dag ziek thuisbleef van school. "Het was de eerste keer dat ik werd geconfronteerd met het feit dat helden ook konden sterven."
De Australische presentator, documentairemaker en natuurbeschermer Irwin vergaarde in de jaren 90 internationale roem. Hij was bij het grote publiek bekend als de Crocodile Hunter, omdat hij zijn leven had gewijd aan het bestuderen en vangen van krokodillen.
Zijn enthousiasme, liefde en respect voor dieren maakten hem enorm populair. Ook wist hij mensen op het puntje van hun stoel te krijgen door zijn gedurfdheid. Hij liet zich niet afschrikken door gevaarlijke of giftige dieren, om mensen te leren dat ze niet bang hoefden te zijn.
Gedood door pijlstaartrog
Zijn liefde voor dieren werd ook zijn dood. Hij overleed op 44-jarige leeftijd, nadat hij tijdens het filmen op het Groot Barrièrerif in de Stille Oceaan in zijn hart was gestoken door een pijlstaartrog.
Het doet Göbel denken aan een uitzending die hem altijd is bijgebleven. "Ik kan me nog herinneren dat een zeer giftige slang langs hem heen bewoog en met zijn tong langs zijn gezicht ging", vertelt hij. "Dat is een slang die je met een beet onder de grond stopt."
Irwin liet daarmee volgens hem zien dat dieren geen kwade bedoelingen hebben, ook al zijn ze supergiftig.
"Hij zei altijd: 'Als er iets met mij gebeurt, is dat nooit de schuld van het dier, maar mijn eigen schuld.' Het heeft hem uiteindelijk zijn leven gekost", vertelt Göbel. "Maar Irwin wilde mensen leren om niet met angst, maar met verwondering en respect naar zelfs de gevaarlijkste dieren te kijken."
'Altijd een klein jongetje'
Ook de 20-jarige dierinfluencer Ruben Vermeule ziet Irwin als zijn inspiratie, ook al was hij nog maar zes maanden oud toen de Crocodile Hunter overleed. "Ik heb Irwin niet bewust meegemaakt, maar mijn vader had alle videobanden van series en documentaires van Steve Irwin bewaard."
Als klein jongetje kon hij Irwin niet verstaan, omdat hij Engels sprak, maar desondanks was hij gefascineerd door zijn enthousiasme. "Hij is altijd een klein jongetje in een volwassen lichaam gebleven", vertelt Vermeule.
Nu nog spreekt de Australiër tot de verbeelding. Sommige programma's van hem zijn nog te bekijken op Amazon Prime en Netflix.
Volgens Vermeule was Irwin geliefd door zijn authenticiteit. Hij kan zich nog een bekend deel uit een van Irwins programma's herinneren waarin hij twee vechtende lachvogels uit elkaar trekt. Irwin hurkt op de grond en doet vervolgens de geluiden van de vogels na.
Vermeule vond het de kracht van Irwin dat hij ondanks zijn populariteit altijd zichzelf is gebleven. "Hoeveel geld hij ook had, hij was altijd die plattelandsjongen."
Natuurbeschermer
Vermeule hoopt dat naast het enthousiasme van Irwin en zijn inzet voor natuurbehoud, de volgende generaties vooral zijn optimisme onthouden. "Vooral als het gaat om het klimaatprobleem of overbevissing. Hoe moeilijk het ook lijkt, ik hoop dat ons de moed nooit in de schoenen zakt."
Ook Göbel hoopt dat. "We staan op een kantelpunt. De keuzes die we nu maken, bepalen hoe we onze natuur doorgeven aan volgende generaties. Vandaag is een goed moment om daarbij stil te staan. Dat is volgens mij waar Steve voor stond: mensen zich laten verwonderen over dieren en ze laten voelen waarom dieren het beschermen waard zijn."
Jury komt er niet uit: proces tegen vrouw die kinderen wurgde nietig verklaard
4 september 2026 22:58
Een rechter in de Verenigde Staten heeft het geruchtmakende proces tegen Lindsay Clancy nietig verklaard, nadat de jury na dagenlang beraad niet tot een oordeel was gekomen. In de zaak staat Clancy terecht voor de moord op haar drie kinderen.
Ondanks de nietigverklaring kunnen aanklagers beslissen Clancy opnieuw te vervolgen.
De 36-jarige Clancy, een voormalig verpleegkundige, staat terecht voor het wurgen van haar drie kinderen in 2023. Dat zou ze hebben gedaan in de kelder van haar woning in Duxbury in de staat Massachusetts. Haar man was op dat moment naar een apotheek om medicijnen voor hun kinderen op te halen.
Daarna sneed ze zichzelf met een mes en sprong ze van twee hoog uit het raam. Ze overleefde de val, maar raakte wel vanaf haar middel verlamd.
Zware medicatie
De moordzaak draait om de vraag in hoeverre Clancy toerekeningsvatbaar was. Volgens haar advocaten is de vrouw ontoerekeningsvatbaar omdat ze ten tijde van de moorden in een psychose verkeerde.
Ze leed volgens haar advocaten aan een postpartum psychose, een zeldzame aandoening die voorkomt bij ongeveer 1 op de 1000 vrouwen die zijn bevallen. Ze kreeg daarvoor zware medicatie, zoals antidepressiva en medicijnen tegen schizofrenie en bipolaire stoornissen. Volgens de advocaten van Clancy hebben de artsen haar te veel medicijnen voorgeschreven voor haar psychische problemen.
Jurylid ligt dwars
De aanklagers stellen dat er sprake is van moord met voorbedachten rade, omdat ze een plan had gemaakt om haar man het huis uit te krijgen en hem naar de apotheek te sturen. Ook had ze op haar telefoon berekend hoe lang het zou duren voordat haar man thuis zou zijn.
Het lukte de twaalfkoppige jury niet om deze week tot een unaniem besluit te komen, omdat één jurylid dwarslag. In zeven dagen lieten de juryleden de rechter drie keer weten dat ze er niet uitkwamen.
De zaak kan worden overgedaan met een andere jury. De advocaat van Clancy zei na de nietigverklaring dat het een uitdaging zal zijn om nieuwe juryleden te vinden die de zaak niet kennen. Hij had niet verwacht dat de zaak zoveel aandacht zou krijgen. In de VS mogen juryleden vooraf niks weten over een zaak om te voorkomen dat een jurylid met voorkennis oordeelt.
Amerikanen verdeeld
Het veelbesproken proces duurde zes weken en werd op televisie uitgezonden. De zaak heeft Amerika diep verdeeld. Voor velen staat de zaak van Clancy symbool voor hoe de postnatale zorg in de VS tekortschiet. Ook is er kritiek op de manier waarop het Amerikaanse rechtssysteem omgaat met moeders die hun kinderen doden.
Veel vrouwen kwamen tijdens het proces in het roze gekleed naar de rechtbank om Clancy steun te betuigen. Tegenstanders zijn verbaasd over de sympathie voor Clancy en vinden dat ze geen genade verdient voor de moord op haar kinderen.
Door nazi's geroofd schilderij uit Argentijnse woonkamer terug naar erfgenaam
4 september 2026 22:11
Een door nazi's gestolen schilderij uit de zogenoemde Goudstikker-collectie wordt teruggegeven aan een erfgenaam van de Joodse kunstverzamelaar. Een Argentijnse rechter heeft een schikking tussen de betrokken partijen daarover bekrachtigd.
Het schilderij, genaamd Damesportret, dook vorig jaar op toen journalisten van het AD het werk zagen hangen op foto's in een verkoopadvertentie op een Argentijnse makelaarssite. De advertentie toonde het huis van de dochter en schoonzoon van Friedrich Kadgien, een nazi die na de Tweede Wereldoorlog tientallen geroofde kunstwerken meenam op zijn vlucht naar Argentinië.
Het schilderij is een portret van de Italiaanse gravin Colleoni, gemaakt door de schilder Giuseppe Vittore Ghislandi. Het werk uit de 17de eeuw hing bij het Argentijnse koppel boven de bank.
Donatie
Kort nadat zij door de journalisten waren benaderd over het schilderij, verdween het. De Kadgiens werden vervolgens aangeklaagd voor het verbergen van het kunstwerk.
Vanwege de teruggave wordt die zaak nu stopgezet. In de schikking is ook afgesproken dat het echtpaar omgerekend zo'n 2750 euro doneert aan lokale ziekenhuizen.
Het schilderij komt nu terecht bij Marei von Saher, de schoondochter van kunstverzamelaar Jacques Goudstikker. Zij onderneemt al sinds de jaren 90 pogingen om alle gestolen kunstwerken uit de Goudstikker-collectie terug te vinden.
Ze wil Damesportret volgens de Argentijnse krant Clarin tijdelijk tentoonstellen in het Holocaust-museum van Buenos Aires.
Goudstikker woonde in Amsterdam en kwam vlak na het begin van de Tweede Wereldoorlog om het leven toen hij naar Engeland vluchtte. Zijn collectie kwam in handen van nazi-kopstuk Hermann Göring, die een deel van de werken hield en de rest liet veilen. Kadgien was Görings financieel adviseur.
Hof in Missouri fluit Republikeinen terug bij slag om kiesdistricten
4 september 2026 22:10
Voor president Trump is het "een zwarte dag voor het recht", voor activisten in Missouri zegeviert dat recht juist. Het Hooggerechtshof van Missouri heeft een poging van het Republikeinse bestuur om kiesdistricten in hun eigen voordeel te hertekenen geblokkeerd. Eerst moet er een referendum over worden gehouden.
Zowel Republikeinen als Democraten hertekenen de kiesdistricten al sinds jaar en dag in hun eigen voordeel, zodra ze de macht in een staat hebben. In de VS heet dat 'gerrymandering'.
Normaal gebeurt dat vlak na de volkstelling die eens in de tien jaar plaatsvindt. Onder druk van Trump doen rode staten als Texas en Missouri het nu vlak voor de verkiezingen, waarop blauwe staten als Californië op hun beurt terugslaan. Zo'n gecoördineerde actie op de valreep van de midterms is nieuw. De nettowinst voor de Republikeinen wordt waarschijnlijk tien zetels of meer.
'Smerige trucjes'
Door de aanpassing dreigden de Democraten ook in Missouri een zetel in het Congres kwijt te raken. In Kansas City, de grootste stad van de staat, bezorgt de overwegend zwarte bevolking hun zwarte volksvertegenwoordiger al tientallen jaren moeiteloos de verkiezingswinst.
Maar bij de herindeling werden witte plattelandsdorpjes tot ver in de omstreken aan het stadsdistrict vastgeplakt, gebieden waar doorgaans Republikeins wordt gestemd. Door die vermenging dreigde de zittende zwarte kandidaat plotseling het onderspit te delven tegen zijn Republikeinse opponent.
"Heel smerige trucjes, heel treurig", zegt de Afro-Amerikaanse Jane. "Amerika wordt alleen nog vertegenwoordigd door wie Trump naar voren schuift." Ze is van Nigeriaanse afkomst en struint tweedehands spullen af aan Troost Avenue, de straat waarlangs de nieuwe districtsgrens loopt.
Juist hier steekt dat, want Troost Avenue heeft een beladen geschiedenis. De straat is vernoemd naar de Nederlandse slavenhouder Benoist Troost, een van de oprichters van Kansas City, en vormde tot in de jaren 60 de officiële scheidslijn tussen de witte en zwarte gemeenschap.
"Het is een dubbele klap in ons gezicht", zegt Chris Goode, ondernemer aan Troost Avenue. "Deze rode lijn is nu verder verankerd." Hij runt een winkel aan de 'witte kant' van de straat: "Mijn grootvader had dat niet kunnen doen, Joodse, Latino of zwarte Amerikanen kregen daar geen hypotheek."
Handtekeningen opgehaald
Pogingen van Goode om de straat te hernoemen naar 'Truth Avenue' strandden. Door die nieuwe kieskaart voelt hij zich opnieuw weggezet. De sapbar van Goode valt ineens buiten het district van de zwarte kandidaat.
Voor de ondernemer gaat de herindeling verder dan politiek gekonkel. "Ze probeerden niet alleen een zetel af te pakken, maar ook ons gezicht in de grond te duwen", zegt hij geëmotioneerd. "Ze trappen je, terwijl je al op de grond ligt."
Boze inwoners van Missouri haalden ruim 300.000 handtekeningen op om een referendum tegen de herindeling af te dwingen, maar werden genegeerd door het hoofd van de kiesraad, een Republikein. Ook bij twee lagere rechters kregen ze nul op het rekest. Dus trokken ze naar het Hooggerechtshof, waar hun zaak deze week diende.
Protest bij de rechter
Voor het Hof in Jefferson City verzamelen zich tijdens de zitting enkele honderden betogers. Een van hen zeult een doodskist mee. "Daar zit de grondwet in, de Republikeinen proberen die te slopen", zegt demonstrant Zane Scott.
Voor een zwarte betoger rijt de kwestie oude wonden open. "Mijn vader moest vroeger nog 'kiesbeslasting' betalen bij de stembus." Dat was een maatregel waarmee zuidelijke staten zwarte stemmers probeerden te weren.
Kiezers horen hun politici te kiezen, niet andersom, zegt Richard von Glahn van actiegroep People Not Politicians, die de zaak aanspande. Een dag later krijgt hij gelijk: de zeven hoge rechters besluiten unaniem dat de inwoners van Missouri eerst over de herindeling mogen stemmen voordat de kaart gebruikt mag worden. Dat referendum wordt begin november gehouden, gelijktijdig met de Congresverkiezingen.
Trump woedend
President Trump reageert woedend op zijn platform Truth Social: volgens hem is het ondoenlijk om de kaart binnen de korte tijd die nog rest tot de tussentijdse verkiezingen terug te veranderen.
Bovendien stemden de inwoners van Missouri bij de recente voorverkiezingen, waarbij ze binnen hun eigen partij hun favoriete kandidaat kozen, al volgens de nieuwe kaart. Autoriteiten in de staat waarschuwen voor chaos, omdat de stembiljetten voor de Congresverkiezingen over twee weken de deur uit moeten. En niet alleen in Missouri dreigt er verwarring: in een dozijn andere staten lopen soortgelijke rechtszaken.
Missouri rest nog een hoger beroep bij het Hooggerechtshof in Washington DC. Dat gaf de staat Texas eind vorig jaar voorlopig groen licht voor een hertekende kieskaart.
Bekijk hieronder wat 'gerrymandering' is en hoe het werkt:
Nieuw tijdperk van superintelligente AI aangebroken, zegt OpenAI
4 september 2026 21:15
Er is een nieuw tijdperk aangebroken in de wereld van kunstmatige intelligentie (AI), zegt topman Greg Brockman van OpenAI, het bedrijf achter ChatGPT. Hij heeft het over 'AGI', de afkorting van artificial general intelligence: kunstmatige algemene intelligentie. Daarvan is volgens het bedrijf sprake als computersystemen "zeer zelfstandig werken en beter presteren dan mensen".
"De term AGI gaat voor sommigen in de AI-industrie over veel meer dan alleen intelligentie", zegt Jan Broersen, hoogleraar kunstmatige intelligentie aan de Universiteit Utrecht. "Dat gaat vaak samen met doembeelden van kwaadaardige robots die de wereld gaan overnemen."
"En dan zeggen de AI-bedrijven daarna: 'Laat ons die AGI maar maken, wij zorgen dat het goedkomt.' Daarvoor trekken ze heel veel geld en macht naar zich toe."
Vergelijken met menselijke intelligentie
Kunstmatige intelligentie vergelijken met menselijke intelligentie is heel raar, vindt AI-adviseur Ilyaz Nasrullah. "Alsof je een duikboot vergelijkt met een mens. Een mens kan zwemmen, een duikboot kan ook in het water bewegen. Het heeft geen zin om dat met elkaar te vergelijken."
Daarmee zegt hij niet dat AI-programma's nutteloos zijn. "Als je bijvoorbeeld informatie wilt vinden op het internet, heb je computers nodig om door al die informatie heen te gaan. Dat zullen computers altijd sneller kunnen dan mensen."
Dus computers zijn heel nuttig, vindt Nasrullah: "Maar het is heel raar om te zeggen: computers zijn beter dan mensen. Het ene is een machine die werkt op basis van rekenkracht en de ander een levend wezen."
Betekenis van AGI onduidelijk
Daar komt nog bij dat er geen betekenis van AGI is waarover iedereen het eens is. "De term bestaat al tientallen jaren", zegt Broersen. "In het begin ging het om een vorm van kunstmatige intelligentie die niet één ding kan, maar meerdere dingen. Later zijn daar allemaal dingen aan toegevoegd. Sommige mensen spreken van AGI als het allerlei menselijke eigenschappen heeft, zoals bewustzijn of verlangens. Niemand weet meer wat het betekent."
Ook OpenAI-topman Brockman kan het aanbreken van het AGI-tijdperk niet onderbouwen. In een gesprek met onder meer de Amerikaanse nieuwssite TechCrunch noemde hij het "een spiritueel concept". Met andere woorden: het gevoel dat het zover is en iedereen mag zelf bepalen of je er ook zo over denkt. "Persoonlijk denk ik van wel", zei hij.
Brockman zegt dus dat je zelf mag bepalen wat AGI is, terwijl zijn bedrijf OpenAI zegt dat het zijn doel is om AI-systemen te ontwikkelen die "beter presteren dan mensen". "Heel verwarrend", zegt Nasrullah. "Wat moet je daar nou mee?"
"Het is moeilijk om te weten wat in het hoofd van Brockman omgaat. Mijn conclusie is: AGI bestaat niet, want je kan niet inhoudelijk vaststellen wat het inhoudt. Dat doet Brockman zelf ook niet."
Marketing of religie
Waarom zegt Brockman dan dat het "AGI-tijdperk" is aangebroken? Nasrullah denkt dat het vooral bedoeld is als marketing. "Het zorgt ervoor dat mensen over OpenAI praten. Sommige mensen gaan er heel serieus op in: het is wel zo, het is niet zo."
"Het maakt voor OpenAI niet uit of mensen voor of tegen zijn, er wordt in ieder geval over het bedrijf gepraat. En dan ook nog rond een AI-systeem dat 'beter presteert dan mensen', dat klinkt heel aantrekkelijk. Alle reclame is goede reclame."
Dat, of hij maakt er een soort religie van, zegt Nasrullah: "Je moet geloven dat AGI gemaakt is."
Broersen denkt dat dat een serieuze optie is. "Een aantal mensen in de AI-industrie gelooft echt dat zij AI-systemen kunnen ontwikkelen die in alle opzichten beter zijn dan mensen", zegt hij. "Het geld is leuk, maar ze vinden het vooral fantastisch dat ze dit kunnen doen. Zij komen in de geschiedenisboeken als de mensen die AGI hebben gemaakt. Ze willen God spelen."
De AI-industrie die gelooft in AGI, koppelt die vaak ook aan allerlei doemscenario's, maar in de wetenschap wordt AGI niet heel serieus genomen. Hoe dat zit, zie je in deze video die NOS op 3 eerder maakte: